Welkom

hoi, ik ben een 20 jarig meisje met een depressie en een paniek stoornis. Op deze blog hou ik bij wat er elke dag gebeurd. Niet alleen is het lekker voor mij om van me af te schrijven, maar ook is het handig vooor mensen die wat van deze onderwerpen willen afweten. have fun kus kelly

flying solo 26-04

Vandaag was de 1e dag dat ik alleen was. Ik had afgelopen nacht goed geslapen. En werd gelukkig ook wat rustiger wakker, hoewel om half 5 dus toch maar een oxcacepammetje innemen. En natuurlijk sliep ik niet verder. om kwart over 7 eruit en ff wat eten en ja hoor 2 beschuitjes op. woehoa. Ik ben om 9 uur met de hond gaan lopen.  Na een tijdje kreeg ik het toch benauwd en ben ik terug naar huis gelopen. Een tijdje achter de xbox gespeeld en om half 12 wat gegeten. Het ging best wel goed. om 12 uur naar mijn huis en daar schoonmaken. toen ik me wat minder begon te voelen heb ik wat tv gekeken. om 1 uur ben ik naar mijn oma d'r huis gegaan om daar de hond uittelaten tijdens het trappenlopen kreeg ik toch al wat last van de hitte. heb wat te drinken genomen en ben naar mijn vriend zijn huis gegeaan. Heb daar tot 14.40 op de pc gezeten en moest daarna naar het mentrum. Ik krijg waarschijnijk een nieuwe behandeling. Want ze denken dat de paniekaanvallen een traumatische ervaring heeft opgedaan en dat dat eerst moet worden hersteld. tja ik ben overal wel voor in. 's avonds lekker gegeten en tv gegeken. En ben weer wat rustiger gaan slapen. Al met al ging het dus best goed. groetjes kelly

goed begin slecht einde 25-04

Vandaag zou mijn eerste dag alleen zijn. Al gisteravond in paniek heb ik mijn vriend gevraagd of hij een halve dag wou werken en dan bij mij zijn. Schat dat hij is doet hij het. Het opstaan begon zoals gewoonlijk weer kut. Om 4.30 pakte ik mijn oxcecepam om verder te slapen, jammer genoeg lukte dit niet.Kwart over 7 eruit gegaan. Als ontbijt had ik een nieuw record gevestigd 1,5 beschuitje. woehoe. Mijn schoonmoeder vetrok naar d'r werk en ik was voor het eerst solo. Heb me rustig aangekleed. Het blog van gister geschreven en een beetje gesurft. Ik voelde me eigenlijk best ok. Zo ok dat ik in staat was mijn vriend op te bellen dat hij op zijn werk kon blijven. Om 08.45 ben ik naar mijn werk gegaan, daar heb ik het jawel een half uur volgehouden. Gelukkig had ik mijn vriend nog niet afgebeld. Ik kwam bij hem thuis en ben de frettenbak gaan schoonmaken en heb onze kamer gestofzogen. Toen kwam mijn moppie thuis en zijn we naar het winkelcentrum gegaan om een spelletje voor hem te kopen. Daar hebben we alllebij besloten dat we niet in juni op vakantie gaan naar kos. Omdat ik daar geen aanvallen wil krijgen en hij als de dood is voor vliegen met het vliegtuig dan.  (gezellig stelltje he) . Nu maar hopen dat ik de annulering voor elkaar krijg denk het wel. Ik heb namelijk goede redenen. Mijn vriend is thuis achter de xbox 360 geploft en ik heb het hele huis schoongemaakt en de was gedaan. Ik heb zelf gestreken. ( niet dat dat effect had met mijn strijkkunsten) om 12.00 een broodje gegeten met mijn ventje. Daarna achter de pc gaan zitten en zoeken naar een huis. Weer niet gevonden. Ik voelde me een beetje moe worden en ben bij mijn vriend gaan liggen. Gelukkig stelde hij voor een stukje met de auto te rijden. Hoewel ik het behoorlijk benauwd had ging ik toch mee. FF eruit is altijd goed. Het is vandaag echt vreselijk vies warm weer. Wat raar is want voor mijn depressie was ik gek op warm weer. Nu word ik er bang van. Ben daarna nog even opzoek gegaan naar baantjes en voelde me weer depri worden. Mijn vriend begon aan het eten, toen ik een huilbui kreeg. Ik voelde me zo vreselijk machteloos en niet nutttig ik dacht echt dat ik gek werd. Mijn vriend probeerde met te troosten maar hoe graag ik het ook wil zelfs dat helpt dan niet. Ik heb het mentrum opgebeld om met iemand te babbelen en daarna voelde ik me al een stuk beter. Ik heb 's avonds met mijn moeder bij mijn oma gegeten, wat eigenlijk heel goed ging. Ik voelde met nog steeds niet lekker maar ik trok het wel, ik maakte zelfs weer grapjes. Mijn vriend voelde zich 's avonds niet zo lekker, het trok al die problemen gewoon niet meer. Arme ziel dus zei ik als hij liever bij hem sliep dan doen we dat toch. Gelukkig kon ik hem weer opvrolijken met mijn idiote dansje. ( een mix van brintney spears en michael flatley) Ik moest s'avond nog wel even bij mijn thuis zitten tot half negen. Ik heb er lekker tv gekeken en het ging allemaal best goed. Toen ben ik met mijn vriend in bed naar The Game gaan kijken. En eindelijk viel ik s'avonds rustiger in slaap. Nu hopen dat morgen beter gaat, zonder aanvallen. veel liefs kelly

25-04-07 een nieuw begin.

Een depressie begint niet zomaar, het komt heel sneaky aangeslopen. Nu ik er aan terug denk denk ik zelf dat ik het al veel langer had, maar het alleen genegeerd heb. De  dag dat de elende begon( zeg maar) weet ik nog precies. Ik reed 's avonds op mijn scootertje terug naar huis terwijl mijn gedachten een beetje aan het dwalen waren. Voor ik het wist kreeg ik mijn eerste angstaanval. Ik werd ineens zo bang, dacht dat ik geen lucht meer kreeg en er nooit meer uit zou komen. Gelukkig stelde hij achteraf gezien weinig voor. Ik heb er nog een paar weken mee rondgelopen en heb toen hulp bij het mentrum gezocht. Binnen een half jaar voelde ik me een stukje beter, en kon ik mijn leven beter lijden. (dacht ik) . Ik heb toen mijn diploma gehaald op de havo en besloot toen een jaartje te gaan werken. in de 1e instantie ging het wel goed. Ik had mijn ups en downs. Met mijn angst leefde ik nog steeds maar ik denk dat ik daar nooit van afkom. Mijn leven begon weer een beetje routine te krijgen en ik had het redelijk naar mijn zin. Toen op een hele hele warme donderdagochtend in juli 2006 kreeg ik op mijn werk mijn eerste paniekaanval. Iedereen die er 1 heb gehad weet hoe het voelt, alsof je dood gaat. En laat dat nu net mijn angst zijn. Ik kreeg geen lucht meer en dacht echt dat het over was voor mij. Mijn vriend heeft mijn opgehaald van mijn werk en naar huis gebracht, waar ik langzaam tot rust kwam. De 2 maanden daarna was ik dag in dag uit ertegen aan het vechten. Ik belande in een depressie. Ik ging weer naar het mentrum waar ik citalopram kreeg, na een paar weken ging het steeds beter. Ik ging zelf weer naar school. In september ging het weer helemaal mis. De paniekaanvallen bleven komen en ik viel in een zeer zware depressie. Mijn medicijnen werden verhoogd maar daardoor ging het alleen maar slechter. Ik was gestopt met school want dat ging niet meer. Ik ben van medicijnen verwisseld. Nu slik ik fluoxetine a.k.a prozac. Langzamerhand ging het beter. Ik was begonnen met een loi opleiding vakbekwaam medewerker dierverzorging en langzaam kwam er weer een stijgende lijn in mijn leven. Tot vorige week vrijdag. Heel sneaky al keihard vechtend kreeg ik een terugval. Vorige week woensdag was officieel de 1e kut dag.Ik ben weer helemaal depressief en zie het nut van het leven niet meer in. Heb het gevoel dat ik niets kan. Vanaf hier begin ik mijn blog met het gevecht voor een beter leven. groetjes kelly